Όχι πια ο «μικρός αδελφός» των Ρώσων - Το αποαποικιακό κίνημα της Ρωσίας βασίζεται στη δια-εθνική αλληλεγγύη στον αγώνα του κατά του Κρεμλίνου

Date

26/03/2024

www

https://www.elaliberta.gr/%CE%B4%CE%B9%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%AE/%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CF%85%CF%81%CF%8E%CF%80%CE%B7-%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CE%BA%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CE%B1/9510-%CF%8C%CF%87%CE%B9-%CF%80%CE%B9%CE%B1-%CE%BF-%C2%AB%CE%BC%CE%B9%CE%BA%CF%81%CF%8C%CF%82-%CE%B1%CE%B4%CE%B5%CE%BB%CF%86%CF%8C%CF%82%C2%BB-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%81%CF%8E%CF%83%CF%89%CE%BD-%CF%84%CE%BF-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CF%8C-%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%81%CF%89%CF%83%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CE%B2%CE%B1%CF%83%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B4%CE%B9%CE%B1-%CE%B5%CE%B8%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CE%B3%CE%B3%CF%8D%CE%B7-%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%BD-%CE%B1%CE%B3%CF%8E%CE%BD%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CF%81%CE%B5%CE%BC%CE%BB%CE%AF%CE%BD%CE%BF%CF%85

Author

Leyla LATYPOVA

Translator

«Στην αρχή του ακτιβισμού μου, η ‘αποαποικιοποίηση’ για μένα ήταν απλώς να μάθω την ιστορία του λαού μου και να φέρω πίσω τους στρατιώτες [από τα μέτωπα στην Ουκρανία]. Τώρα είναι κάτι πολύ περισσότερο από αυτό», λέει η ακτιβίστρια από την Μπουριάτια Βικτόρια Μαλαντάεβα.

«Τώρα έχει να κάνει με το να δώσουμε φωνή στους αυτόχθονες λαούς, να τους δώσουμε περισσότερη αυτονομία για να τους επιτρέψουμε να είναι οι κύριοι της μοίρας τους και οι υπερασπιστές της αξιοπρέπειάς τους. Δεν θέλω ο λαός μας να αισθάνεται πια ως ο ‘μικρός αδελφός’ των Ρώσων».

Κάποτε συνιδρύτρια και ηγετικό μέλος του Ιδρύματος Free Buryatia [1], μιας ομάδας υπεράσπισης που ιδρύθηκε για να υποστηρίξει τους αντιρρησίες συνείδησης από τη σιβηρική Δημοκρατία της Μπουριάτια της Ρωσίας, η Μαλαντάεβα ηγείται τώρα του Indigenous of Russia [2], ενός αυτόνομου σχεδίου που αποσκοπεί στην προώθηση στενότερων δεσμών μεταξύ των μελών των περισσότερων από 190 [3] ιθαγενών και εθνικών μειονοτικών κοινοτήτων που ζουν στη Ρωσία.

«Αυτό ήταν μια φυσική εξέλιξη. Εργαζόμαστε για να υποστηρίξουμε και να ενισχύσουμε τους δεσμούς μεταξύ των εθνοτικών και αποαποικιακών ακτιβιστών. Δεν μπορούμε να πολεμήσουμε μόνοι μας το αποικιοκρατικό σύστημα. Στην ενότητα υπάρχει δύναμη», εξηγεί η Μαλαντάεβα.

Με περισσότερους από 23.300 ακόλουθους στο Instagram [4], η Μαλαντάεβα έχει γίνει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα του αποαποικιακού κινήματος της Ρωσίας. Η εξέλιξη του έργου της αντικατοπτρίζει την πορεία πολλών πρωτοβουλιών των ιθαγενών που ξεπήδησαν στην αρχή της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022 και έκτοτε έχουν εξελιχθεί σε ένα τεράστιο κίνημα που πιέζει να καταπολεμηθούν ζητήματα συστημικής αδικίας που αντιμετωπίζουν οι μη ρωσικοί πληθυσμοί της χώρας.

«Οι Οϊράτ πεθαίνουν εκεί»

Όταν ο πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν έστειλε στρατεύματα να περάσουν τα σύνορα με την Ουκρανία τον Φεβρουάριο του 2022, πολλοί στις εθνοτικές δημοκρατίες της Ρωσίας φοβήθηκαν ότι το Κρεμλίνο θα βασιζόταν στη χρήση μη σλάβων ιθαγενών και μειονοτήτων ως τροφή για τα κανόνια στην προσπάθειά του να καταλάβει ουκρανικά εδάφη - ένας φόβος που μετατράπηκε σε τραγική πραγματικότητα.

Το υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας δημοσίευσε [5] για τελευταία φορά πληροφορίες σχετικά με τον αριθμό των θυμάτων σε καιρό πολέμου τον Σεπτέμβριο του 2022, αλλά δημοσιογράφοι του BBC και της Mediazona [6] επιβεβαίωσαν περισσότερους από 45.000 θανάτους με βάση πληροφορίες από ανοικτές πηγές. Σε μια έρευνα που βασίστηκε σε αρχεία κληρονομιάς, η Meduza [7] διαπίστωσε ότι περίπου 75.000 Ρώσοι στρατιώτες έχουν σκοτωθεί στη μάχη.

Η πλειονότητα αυτών των θυμάτων είναι Ρώσοι, αλλά οι μη σλαβικές μειονότητες της χώρας και οι αυτόχθονες πληθυσμοί υπερεκπροσωπούνται μεταξύ των απωλειών στο πεδίο της μάχης σε σύγκριση με το συνολικό τους ποσοστό στον πληθυσμό της χώρας, σύμφωνα [8] με έρευνα που διεξήγαγε η Μαρία Βιούσκοβα, ακτιβίστρια των Μπουριάτ και ερευνήτρια με έδρα το Πανεπιστήμιο Notre Dame. Τα πιο πρόσφατα ευρήματα της Βιούσκοβα δείχνουν ότι οι εθνοτικές ομάδες των Μπουριάτ, των Τιβάν και των Οϊράτ (Καλμίκοι) είναι οι τρεις εθνοτικές ομάδες που υπερεκπροσωπούνται περισσότερο μεταξύ των απωλειών της Ρωσίας.

Η ανάλυση της Βιούσκοβα επισημαίνει επίσης έναν δυσανάλογα μεγάλο αριθμό θυμάτων μεταξύ των μικρών αυτοχθόνων κοινοτήτων του ρωσικού βορρά, της Σιβηρίας και της Άπω Ανατολής, συμπεριλαμβανομένων των λαών Τσούκτσι και Νένετς, οι οποίοι εξαιρούνται από τη στρατιωτική θητεία βάσει του ρωσικού νόμου για τα δικαιώματα των μικρών αυτοχθόνων λαών.

«Πρόκειται για ένα συστημικό πρόβλημα», δήλωσε η Βιούσκοβα. «Ορισμένοι ερευνητές [...] επιλέγουν να πουν ότι αυτό δεν είναι συνέπεια των διακρίσεων, αλλά μάλλον κάποιων περιφερειακών ιδιαιτεροτήτων και της οικονομικής ανισότητας [9]. Ωστόσο, δεν εξηγούν γιατί οι αυτόχθονες πρέπει να είναι φτωχότεροι [από τους Ρώσους]».

Η ορατή απειλή που συνιστά η επιδίωξη της Μόσχας να επεκτείνει τον «ρωσικό κόσμο» για τις πολλές μη σλαβικές κοινότητες που ζουν στα εδάφη της οδήγησε στην εμφάνιση δεκάδων οργανώσεων και μεμονωμένων ακτιβιστών από τις κοινότητες των αυτοχθόνων της Ρωσίας. Με τους περισσότερους από αυτούς να εργάζονται στην εξορία, τα κινήματα αυτά επικεντρώθηκαν αρχικά στην αντιμετώπιση της πολεμικής προπαγάνδας στις πατρίδες τους και στην ενθάρρυνση και παροχή νομικής βοήθειας στους αντιρρησίες συνείδησης [10].

Όμως, αφού το Κρεμλίνο ξεκίνησε μια εκστρατεία επιστράτευσης τον Σεπτέμβριο του 2022 - η οποία, επίσης, επηρέασε δυσανάλογα [11] τις εθνοτικές δημοκρατίες - οι ομάδες αυτές αναγκάστηκαν να ρίξουν το μεγαλύτερο μέρος των προσπαθειών τους στο να βοηθήσουν τους άνδρες που ήταν ικανοί προς στράτευσης να διαφύγουν από τη χώρα.

«Όταν εκκενώναμε τους επιστρατευμένους, πολλοί ακτιβιστές με ρώτησαν: ‘Θα εκκενώσουμε ανθρώπους που ήταν στο στρατό πριν; Κι αν είναι υποστηρικτές του Πούτιν;’ θυμάται ο ακτιβιστής Αλντάρ Ερεντζέν. ‘Τους είπα ότι δεν με νοιάζει γιατί ο κύριος στόχος μου είναι να σώσω τις ζωές των Οϊράτ’».

Ο Ερεντζέν είναι συνιδρυτής του Oirad Jisän [12], μιας αντιπολεμικής και πολιτιστικής ένωσης των εθνοτικών Οϊράτ, μιας πρώην νομαδικής μογγολικής εθνοτικής ομάδας που αριθμεί μόλις πάνω από 650.000 άτομα παγκοσμίως. Η κοινότητα των 159.000 Οϊράτ που ζει στη Δημοκρατία της Καλμικίας της Ρωσίας είναι ευρύτερα γνωστή ως «Καλμίκοι», ένα εξώνυμο τουρκικής προέλευσης που επιβλήθηκε στην ομάδα από τις ρωσικές αρχές και το οποίο πολλοί Οϊράτ, συμπεριλαμβανομένου του Ερεντζέν, απορρίπτουν.

Σύμφωνα με τον Ερεντζέν, η μαζική επιστράτευση των αυτοχθόνων πληθυσμών από τη Ρωσία για να πολεμήσουν στην Ουκρανία αναζωπύρωσε οδυνηρές μνήμες του 1943, όταν οι σοβιετικές αρχές κατηγόρησαν αβάσιμα τους Οϊράτ για μαζική συνεργασία με τη ναζιστική Γερμανία και τους απέλασαν κατά χιλιάδες στη Σιβηρία. Μέχρι και 20.000 Οϊράτ έχασαν τη ζωή τους [13] κατά τα δύο πρώτα χρόνια της αναγκαστικής εξορίας. (Πριν από την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, τον Απρίλιο του 1991, το ρωσικό κοινοβούλιο αναγνώρισε τους «καταπιεσμένους λαούς» [14] -όπως οι Οϊράτ- ως θύματα γενοκτονίας).

Αν και οι σοβιετικές αρχές αποκατάστησαν αργότερα τους Οϊράτ και τους επέτρεψαν να επιστρέψουν στην επανιδρυθείσα δημοκρατία της Καλμικίας, το διαρκές τραύμα της απέλασης παραμένει.

Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας επιστράτευσης του 2022, ο Ερεντζέν και οι συναγωνιστές του βοήθησαν στη μετεγκατάσταση των Οϊράτ που δεν ήταν πρόθυμοι να πολεμήσουν κατά της Ουκρανίας εκτός Ρωσίας, κυρίως στο Καζακστάν και τη Μογγολία, όπου οι εθελοντές του Oirad Jisän δημιούργησαν καταφύγια για τους νεοαφιχθέντες και τους βοήθησαν να βρουν δουλειά. «Είμαι κατά του πολέμου επειδή οι Οϊράτ πεθαίνουν εκεί. Κάθε ένας από αυτούς τους άνδρες θα μπορούσε να συμβάλει ουσιαστικά στην κουλτούρα των Οϊράτ, να αφήσει ένα θετικό σημάδι στην ιστορία [των Οϊράτ], αλλά απλά πεθαίνουν με έναν ηλίθιο θάνατο», λέει ο Ερεντζέν.

«Δεν συμμετέχω, για παράδειγμα, στη δημιουργία εθελοντικών ταγμάτων [που πολεμούν για το Κίεβο] στην Ουκρανία, διότι αυτό είναι ενάντια στις αρχές μου. Αυτό θα σήμαινε ότι στέλνω μια ομάδα Οϊράτ να πολεμήσει εναντίον άλλων Οϊράτ - αυτό είναι ένας αδελφοκτόνος πόλεμος», προσθέτει.

«Η αποαποικιοποίηση ξεκινά όταν ταξιδεύετε στη Μόσχα»

Δεν συμμερίζονται όλοι οι ιθαγενείς και οι αποαποικιακοί ακτιβιστές της Ρωσίας τη στάση του Ερεντζέν. Για παράδειγμα, στο αντίθετο άκρο του φάσματος του αποαποικιακού κινήματος βρίσκεται το Τάγμα της Σιβηρίας [15], μια μονάδα του ουκρανικού στρατού που αποτελείται από Ρώσους πολίτες με ιδιαίτερα υψηλή εκπροσώπηση των ιθαγενών μαχητών, συμπεριλαμβανομένων ανθρώπων από τις δημοκρατίες της Μπουριάτια και της Σαχά.

Η ποικιλομορφία των απόψεων εντός του αποαποικιακού κινήματος επεκτείνεται επίσης στα οράματα για το μέλλον των διαφόρων δημοκρατιών. Πιο ριζοσπαστικά κινήματα, όπως ο Σύνδεσμος Ελεύθερων Εθνών [16], ζητούν την απόσχιση από τη Ρωσία, πιέζοντας για την πλήρη ανεξαρτησία των εθνών που εκπροσωπούνται [17] σε αυτόν, συμπεριλαμβανομένων των Μπασκίρ, των Μπουριάτ, των Ερζιά, των Καλμίκων και των Τατάρων. Άλλες πιο ειρηνιστικές παρατάξεις δίνουν έμφαση στη μη βίαιη αντίσταση και στην πραγμάτωση του δικαιώματός τους για αυτοδιάθεση μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, ενώ ορισμένοι σκέφτονται να επιτύχουν μεγαλύτερη αυτονομία εντός του ρωσικού ομοσπονδιακού κράτους.

Ωστόσο, αυτό που ενώνει όλα αυτά τα κινήματα είναι ένα συλλογικό αποικιοκρατικό τραύμα: η κοινή εμπειρία από πρώτο χέρι των πολιτικών του Κρεμλίνου που απειλούν την ύπαρξη των ιθαγενικών γλωσσών, πολιτισμών και -όπως δείχνουν οι αλυσιδωτές συνέπειες της εισβολής- ολόκληρων εθνοτικών ομάδων.

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022 ώθησε πολλούς αυτόχθονες λαούς να κάνουν τον ακτιβισμό το πλήρες ή μερικής απασχόλησης άμισθο εγχείρημά τους. Αλλά για πολλούς, τα προσωπικά τους αποαποικιακά ταξίδια ξεκίνησαν χρόνια ή δεκαετίες πριν από αυτό. «Η αποαποικιοποίηση ξεκινά όταν ταξιδεύεις για πρώτη φορά στη Μόσχα», εξηγεί ο Ερεντζέν. «Φτάνεις εκεί και μπαίνεις σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο, όπου αποδεικνύεται ότι δεν είσαι απλώς ένας άνθρωπος, αλλά, πρώτα απ' όλα, ένας μη Ρώσος, ένας μη Σλάβος».

«[Αρχίζει] όταν προσπαθείς να νοικιάσεις ένα διαμέρισμα [και ο ιδιοκτήτης] σου λέει: 'Δεν νοικιάζουμε σε ανθρώπους σαν εσένα- μόνο σε Σλάβους. Πιθανότατα είστε και μουσουλμάνοι και θα σφάζατε πρόβατα εδώ’», θυμάται γελώντας ο Ερεντζέν, σημειώνοντας ότι η Καλμικία είναι, στην πραγματικότητα, μια βουδιστική δημοκρατία με πλειοψηφία βουδιστών.

Η απογοήτευση και η κούραση του Ερεντζέν από τις φυλετικές διακρίσεις ξεχείλισαν στην αρχή του πολέμου, όταν είδε ένα προπαγανδιστικό πανό [18] με το σύνθημα «Είμαι Καλμίκος, αλλά σήμερα είμαστε όλοι Ρώσοι» στην κεντρική πλατεία της γενέτειράς του, της Ελιστά. Μαζί με την ομάδα του στο 4 Oirad, μια φίρμα μόδας που ίδρυσε το 2011, ο Ερεντζέν δημιούργησε μια σειρά από μπλουζάκια και φούτερ με κουκούλα, τυπωμένα με τα γράμματα «Nerusskiy» και «Nerusskaya» (ρωσικές λέξεις για το «μη Ρώσος/ιδα»), σχεδιασμένα έτσι ώστε να μοιάζουν με τη γραμματοσειρά που χρησιμοποιείται στα εμπορεύματα [19] «Είμαι Ρώσος/ιδα» που προωθούνται στους Ρώσους εθνικιστές.

Η σειρά «μη Ρώσος/ιδα» του 4 Oirad ήταν μια viral επιτυχία που σύντομα έγινε σύμβολο αντίστασης από μόνη της- οι ακτιβιστές της αποαποικιοποίησης, των ιθαγενικών και των μειονοτικών κινημάτων μπορούν συχνά να εντοπιστούν να φορούν το ένδυμα σε διαμαρτυρίες [20], δημόσιες εκδηλώσεις [21] και ως καθημερινό ρουχισμό.

«Σχετικά με εμάς και από εμάς»

Η εμπειρία της Ερεντζέν αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό την εμπειρία της Μπουριάτ ακτιβίστριας Μαλαντάεβα, η οποία μετακόμισε από τη γενέτειρά της Ουλάν-Ούντε στην Αγία Πετρούπολη στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και στη συνέχεια πέρασε τα φοιτητικά της χρόνια ζώντας υπό το φόβο επιθέσεων από ακροδεξιούς Ρώσους εθνικιστές.

«Συγκεντρωθήκαμε κάποτε για τα γενέθλιά μας σε ένα πάρκο με την πολυεθνική μας ομάδα από Σαχά, Κιργίζιους, Μπουριάτ, Τιβάν, Καλμίκους και άλλους. Ακριβώς όταν ήμασταν έτοιμοι να φύγουμε, [μια ομάδα ακροδεξιών] μας επιτέθηκε», λέει η Μαλαντάεβα, ενθυμούμενη ένα περιστατικό του 2009. «Θυμάμαι μόνο ότι όλοι έτρεχαν [μακριά] όσο πιο γρήγορα μπορούσαν. Κάποιοι από τους φίλους μου κατέληξαν με διάσειση [από τα χτυπήματα]». (Η Μαλαντάεβα και οι φίλοι της δεν έκαναν καταγγελία στην αστυνομία επειδή «δεν θα είχε νόημα»).

Η Ντανκχαγιάα Χοβαλίγκ, συγγραφέας και podcaster από τη σιβηρική δημοκρατία Τιβά, θυμάται επίσης πώς ο καθημερινός ρατσισμός και οι τυχαίοι αστυνομικοί έλεγχοι από αξιωματικούς που προσπαθούν να ξετρυπώσουν τους «παράνομους μετανάστες» αμαύρωσαν τη ζωή της στην πρωτεύουσα. «Επέστρεφα στην Τιβά, ξανα-τιβανιζόμουν και στη συνέχεια ένιωθα έναν ανεξήγητο πόνο μόλις επέστρεφα στη Μόσχα», λέει η Χοβαλίγκ.

«Η μητέρα μου κάποτε μου χάρισε το γούνινο παλτό της από μινκ - μια αφάνταστη πολυτέλεια! Έδειχνα τόσο ωραία περπατώντας στη Μόσχα με αυτό το παλτό, και τότε ξαφνικά είχα την αίσθηση ότι είχα γίνει λιγότερο αισθητή στους αστυνομικούς», θυμάται η Χοβαλίγκ. «[Σκέφτηκα,] Ουάου! Το μόνο που έπρεπε να κάνω ήταν να δείχνω πλούσια!»

Η Χοβαλίγκ είναι η παρουσιάστρια του Republic Speaking [22] (στα ρωσικά ως «говорит республика _»), ενός podcast όπου οι κάτοικοι των έξι ασιατικών δημοκρατιών της Ρωσίας, δηλαδή της Καλμικίας, της Μπουριάτια, της Τιβά, της Σαχά (Γιακούτια), της Χακασίας και των Αλτάι, μοιράζονται ιστορίες για την καθημερινή ζωή στις περιοχές τους, την οικογενειακή τους ιστορία και τις παραδόσεις τους, καθώς και για τις τελετουργίες και την ιστορία των λαών τους.

Εκτός από μια χούφτα άλλων προγραμμάτων που διευθύνονται από αυτόχθονες, όπως το Asians of Russia [23] και το Komi Daily [24], το μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου σχετικά με τις εθνοτικές δημοκρατίες της Ρωσίας εξακολουθεί να παράγεται από ξένους, κυρίως εθνοτικούς Ρώσους, των οποίων η αφήγηση ιστοριών συχνά στερείται σημαντικών αποχρώσεων ή εξωτικοποιεί ανοιχτά τους αυτόχθονες λαούς.

Με 15 επεισόδια που οι ακροατές έχουν παρακολουθήσει περισσότερες από 38.000 φορές, το Republic Speaking είναι το πιο επιτυχημένο podcast μέχρι σήμερα που δημιουργήθηκε αποκλειστικά από τους αυτόχθονες πληθυσμούς της Ρωσίας.

«[Δημιουργήσαμε] ένα βασικό υπόβαθρο περιεχομένου που αποτυπώνει για πρώτη φορά τις φωνές και τις ιστορίες των ανθρώπων από αυτές τις δημοκρατίες χωρίς εξωτισμό», λέει η Χοβαλίγκ. «Πέρυσι, εγκαινίασα επίσης ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα [25] για την ανάπτυξη podcasts για ανθρώπους από τις δημοκρατίες, επειδή πραγματικά μας λείπει το περιεχόμενο που φτιάχνεται για εμάς και από εμάς».

Αλλά η Χοβαλίγκ οραματίζεται το Republic Speaking ως κάτι περισσότερο από ένα απλό podcast: γι' αυτήν, το έργο αυτό είναι «μια ενωτική πλατφόρμα» που προάγει την αλληλεγγύη μεταξύ των μελών των πρώην νομαδικών ασιατικών κοινοτήτων της Ρωσίας, εκθέτοντας κοινές παραδόσεις, ιστορίες και αποικιοκρατικά τραύματα.

«Το κλειδί για τη σωτηρία της Ρωσίας»

Καθώς η πλήρους κλίμακας εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία εισέρχεται στον τρίτο χρόνο της και χωρίς να διαφαίνεται τέλος, το όραμα της Χοβαλίγκ για το podcast της αντικατοπτρίζει αυτό πολλών άλλων στο αποαποικιακό κίνημα.

Πολλοί ακτιβιστές που μίλησαν στο The Beet είπαν ότι έχουν στραφεί σε μεγάλο βαθμό στη διδασκαλία των απειλούμενων [26] γλωσσών των αυτόχθονων λαών και των μειονοτήτων στη Ρωσία. Οι ακτιβιστές λένε ότι έχουν επίσης δεσμευτεί να διατηρήσουν την ιστορία αυτών των ομάδων, την οποία η Μόσχα έχει ξαναγράψει με σαφή στόχο να ξεπλύνει [27] αιώνες εδαφικής επέκτασης.

«Δεν αγωνιζόμαστε εναντίον του ρωσικού λαού- αγωνιζόμαστε εναντίον του αποικιοκρατικού συστήματος στο οποίο οι Ρώσοι θεωρούνται ‘κρατικό έθνος’ - εναντίον ενός συστήματος που κάνει διακρίσεις εις βάρος των γλωσσών, των πολιτισμών και των ιστοριών μας», εξηγεί η Μαλαντάεβα των Indigenous of Russia.

Μαζί με διάφορους ακτιβιστές και ομάδες υπεράσπισης από τη Σαχά, την Καλμικία, την Τιβά, το Ταταρστάν, το Μπασκορτοστάν, την Τσετσενία, την Κόμι και άλλες δημοκρατίες, η Μαλαντάεβα έχει ξεκινήσει αρκετές εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες που είναι οι πρώτες στο είδος τους. Τον περασμένο Σεπτέμβριο, το δίκτυο διοργάνωσε την πρώτη του Αποαποικιακή Διάσκεψη [28], η οποία συγκέντρωσε ακτιβιστές, μπλόγκερ, επαγγελματίες των μέσων ενημέρωσης και ερευνητές με ιθαγενική καταγωγή για να συζητήσουν πιεστικά ζητήματα και στρατηγικές για τη μελλοντική ανάπτυξη των ιθαγενών και των μειονοτικών κοινοτήτων στη Ρωσία.

Τον περασμένο Οκτώβριο, την ημέρα κατά την οποία η εμβληματική ομάδα ανθρωπίνων δικαιωμάτων Memorial της Ρωσίας πραγματοποιεί [29] την ετήσια εκδήλωσή της στη μνήμη των θυμάτων των καταπιέσεων της σοβιετικής εποχής, οι αποαποικιακοί ακτιβιστές και οι υποστηρικτές τους από όλο τον κόσμο συντονίστηκαν για έναν εξάωρο διαδικτυακό μαραθώνιο [30], όπου οι συμμετέχοντες διάβασαν τα ονόματα των διωκόμενων αυτοχθόνων και εθνοτικών μειονοτικών λαών.

Η τελευταία επίδειξη ενότητας μεταξύ των αυτόχθονων ακτιβιστών ήταν η διοργάνωση παγκόσμιων συγκεντρώσεων [31] για την υποστήριξη των κατοίκων του Μπασκορτοστάν της Ρωσίας, όπου ένα κύμα [32] καταστολής υπό την αιγίδα του Κρεμλίνου ακολούθησε τις διαδηλώσεις [33] υπέρ του φυλακισμένου ακτιβιστή Φαγίλ Αλσίνωφ.

Οι αυτόχθονες της Ρωσίας και η αποαποικιακή κοινότητα που τους ενώνει διοργάνωσαν διαδηλώσεις αλληλεγγύης [34] σε όλη την Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο, όπου οι εθνοτικοί Μπασκίρ στάθηκαν πλάι-πλάι με τους Τάταρους, τους Ρώσους, τους Ουκρανούς, τους Σαχά, τους Αρμένιους, τους λαούς του Νταγκεστάν και άλλους.

«Εάν ένα έθνος αντιμετωπίζει αδικία σε τέτοια κλίμακα, τότε όλα τα άλλα έθνη θα πρέπει να έρθουν προς υπεράσπισή του και να υποστηρίξουν τους διωκόμενους. Αυτός θα πρέπει να είναι ο κανόνας. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος ύπαρξης του αποαποικιακού κινήματος», λέει η Μαλαντάεβα. «Προσπαθώ να αλλάξω τα πράγματα, να δώσω φωνή στους αυτόχθονες λαούς, να προωθήσω την αποαποικιακή οπτική, γιατί αυτό είναι το κλειδί για τη σωτηρία της Ρωσίας».

Leyla Latypova

https://meduza.io/en/feature/2024/03/01/not-russians-little-brother-anymore

https://www.europe-solidaire.org/spip.php?article70068

Σημείωσεις:

[1] https://www.instagram.com/freeburyatiafoundation/

[2] https://www.instagram.com/indigenousofrussia/

[3] https://minobrnauki.gov.ru/press-center/news/nauka-i-obrazovanie/29672/#:~:text=193%20народа%2C%20проживающих%20в%20России,данных%20Института%20языкознания%20РАН%20соответственно.

[4] https://www.instagram.com/maladaeva/

[5] https://meduza.io/en/news/2022/09/21/shoigu-says-5-937-russian-soldiers-have-died-in-ukraine

[6] https://www.bbc.com/russian/articles/c4njygx17w3o

[7] https://meduza.io/en/feature/2024/02/24/at-least-75-000-dead-russian-soldiers

[8] https://www.themoscowtimes.com/2024/02/24/2-years-into-ukraine-war-russias-ethnic-minorities-disproportionately-killed-in-battle-a84170