Μας είναι δύσκολο να γράψουμε αυτό το κείμενο. Στις 19 Απριλίου έγινε μια μάχη στα περίχωρα του Μπαχμούτ, όπου σκοτώθηκαν τρεις σύντροφοί μας. Όλοι τους ήταν διεθνείς εθελοντές. Θα μιλήσουμε οπωσδήποτε για τον καθένα από αυτούς.
Αλλά προς το παρόν το δημόσια γνωστό γεγονός είναι ο θάνατος ενός από αυτούς, του στενού μας φίλου και αποφασισμένου αναρχικού Dmytro Petrov, επίσης γνωστού ως Illia Leshyi.
Ο Dmytro είχε διδακτορικό στην Ιστορία και ήταν ανθρωπολόγος. Ήταν ενεργός σε όλες τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας στη Ρωσία, ιδιαίτερα στη διαμαρτυρία στην πλατεία Bolotnaya. Και το 2014, υποστήριξε το Μαϊντάν.
Το 2017, ο Dmytro πήγε στο Κουρδιστάν, όπου πέρασε μισό χρόνο ερευνώντας την κουρδική εμπειρία της αυτοοργάνωσης και του αγώνα για την ελεύθερη κοινωνία. Το αποτέλεσμα ήταν ένα βιβλίο και διαλέξεις για τη Ροζάβα, την οποία συνέχισε να υποστηρίζει ακόμη και από την πρώτη γραμμή του μετώπου στο Ντονμπάς (και η οποία θεωρήθηκε "fake news").
Ο Dmytro συνειδητοποίησε ότι ήταν επικίνδυνο να παραμείνει στη Ρωσία, οπότε μετακόμισε στο Κίεβο, και όταν άρχισε ο πόλεμος πλήρους κλίμακας, αυτός και άλλοι αναρχικοί εντάχθηκαν στις δυνάμεις εδαφικής άμυνας. Έγινε επίσης ένας από τους ιδρυτές της Επιτροπής Αντίστασης, μιας ένωσης αντιεξουσιαστών αγωνιστών, και συμμετείχε στη δημιουργία του εθελοντικού κινήματος με το οποίο ασχολούμαστε σήμερα. Έδωσε πολλές συνεντεύξεις στις οποίες καλούσε την αριστερά και τους αναρχικούς από όλο τον κόσμο να υποστηρίξουν τον αγώνα του ουκρανικού λαού ενάντια στον επιτιθέμενο.
Ο Leshyi πάντα απέρριπτε κάθε είδους εθνικισμό, στήριζε τη δράση του αποκλειστικά σε αντιεξουσιαστικές αξίες και ιδανικά. Και τα προσωπικά του προσόντα έκαναν αμέσως τους πάντες να τον ερωτευτούν, ακόμη και εκείνους που δεν είχαν καμία σχέση με τον αναρχισμό. Τον τελευταίο καιρό ο Leshyi σχημάτιζε μια νέα αντιεξουσιαστική μονάδα, οπότε είναι μια σοβαρή απώλεια όχι μόνο για εμάς προσωπικά, είναι ένα πλήγμα για το κίνημά μας.
Σήμερα όλοι θυμούνται τον Dmytro. Είναι πραγματικά αδύνατο να τον ξεχάσουμε. Αλλά σας καλούμε επίσης να μην ξεχνάτε την κληρονομιά του. Τις ιδέες στις οποίες πίστευε [1]. Ποτέ μην υποκύπτετε στο κυρίαρχο ρεύμα και να είστε πάντα στο πλευρό των καταπιεσμένων ενάντια στους καταπιεστές.
Τον Φεβρουάριο του 2023, ενώ ο Dmitry Petrov ήταν στο Κίεβο κατέγραψε ένα βίντεο που απευθύνεται στη διεθνή κοινότητα. Θεωρούμε σημαντικό να το δημοσιεύσουμε και να σας ζητήσουμε να μεταφέρετε την έκκλησή του.
Колективи Солідарності • Solidarity Collectives
Το παρακάτω κείμενο είναι αφιερωμένο στη μνήμη ενός άλλου συντρόφου που σκοτώθηκε στη μάχη στις 19 Απριλίου 2023, στην ίδια μονάδα με τον Finbar Cafferkey και τον Dimitry Petrov: Cooper Andrews ή αλλιώς Harris.
Από πολύ νεαρή ηλικία συμμετείχε σε πολλούς αγώνες ως αυτόνομος μαύρος - κινητοποιούμενος εν μέσω των αστυνομικών δολοφονιών των Tamir Rice & Tanisha Anderson, στο The Rhizome House [2], υποστηρίζοντας αντιφασιστικούς αγώνες, αλληλοβοήθεια [3] και παρέχοντας εκπαίδευση αυτοάμυνας. Ο Cooper ήταν επίσης επί μακρόν υποστηρικτής του Λαϊκού Μετώπου. [4]Ο Cooper είχε καταταγεί στους πεζοναύτες προκειμένου να αποκτήσει εκπαίδευση στην αυτοάμυνα και να προετοιμαστεί για να γίνει εθελοντής διεθνιστής. Όταν ξέσπασε ο πόλεμος στην Ουκρανία, θεώρησε ότι αυτή ήταν η καλύτερη ευκαιρία για να θέσει σε εφαρμογή τις ικανότητές του στον αγώνα κατά του φασισμού. τον Νοέμβριο του 2022, ο Cooper εντάχθηκε στη Λεγεώνα των Ξένων [5] και ήταν προγραμματισμένο να επιστρέψει στην πατρίδα του τον Μάρτιο, αλλά αποφάσισε να συνεχίσει να πολεμά μαζί με συντρόφους από την Επιτροπή Αντίστασης [6].Η ακλόνητη αφοσίωση του Cooper στο καθήκον αποτελεί απόδειξη της ανιδιοτέλειας και της δέσμευσής του να κάνει τον κόσμο καλύτερο.Πριν αναχωρήσει είχε συζητήσεις για την Ισπανία, τον φασισμό και την ιστορία, ενώ στη μητέρα του, Willow Andrews, ξεκαθάρισε ότι θα πήγαινε στην Ουκρανία λόγω των ανθρωπιστικών αναγκών των ανθρώπων εκεί. Οργανώνει μια εκστρατεία για την υποστήριξη πρωτοβουλιών που συνεχίζουν το έργο του γιου της:"Ο Cooper πέτυχε τόσα πολλά σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα και θέλουμε να τιμήσουμε το έργο του. Μέσω του Cooper Andrews Memorial Fund ελπίζουμε να συνεχίσουμε να αναπτύσσουμε τις οργανώσεις για τις οποίες νοιαζόταν ο Cooper"[7].
είχε στείλει ένα γράμμα στους συντρόφους του ένα μήνα πριν σκοτωθεί από το οποίο προέρχονται αυτές οι λέξεις:"Στα χέρια μας υπάρχει ένας κόσμος που πρέπει να κερδίσουμε και ένας αγώνας που απαιτεί μεγάλες θυσίες. Για μας και για όλους τους άλλους που αντιμετωπίζουν τη σκιά της φασιστικής επίθεσης, υπάρχει μόνο η νίκη ή ο θάνατος. Αγάπη και αγώνας" . [8]Μας ενέπνευσε πολύ το άκουσμα για τον προηγούμενο ακτιβισμό του και η συζήτηση με τους συντρόφους και τους συγγενείς του, νιώθοντας τόση αγάπη γύρω από τον Cooper.Θα θυμόμαστε πάντα τη δέσμευση και τη δύναμή του να αγωνίζεται μέσα στην ουκρανική αντίσταση.
Колективи Солідарності • Solidarity Collectives
Θέλουμε εδώ να σας παρουσιάσουμε τη μνήμη άλλου ενός συντρόφου μας, που σκοτώθηκε στη μάχη στις 19.04.2023: Ο Finbar Cafferkey, γνωστός και ως Heval Çîya
ήταν ένας διεθνιστής που εργάστηκε και αγωνίστηκε ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο. Έβλεπε πέρα από τις επιφανειακές αντιφάσεις και τα διλήμματα που μπορεί να παραλύουν τους άλλους και αντίθετα εκτιμούσε την πολυπλοκότητα του κόσμου. Κάποιος μπορεί να είναι και διορατικός και αποφασιστικός, όπως ήταν αυτός.
Ο Çîya ήρθε στην Ουκρανία όταν άρχισε ο πόλεμος πλήρους κλίμακας, βοήθησε επίσης το αντιεξουσιαστικό κίνημα εθελοντών. Παρέδιδε τακτικά ανθρωπιστική βοήθεια και αυτοκίνητα για τις γραμμές του μετώπου από την Πολωνία στην Ουκρανία, με την ACK - Galicja [9] και την xvx tacticaid [10]. Έφερε κάποια κιάλια νυχτερινής όρασης για το GNIP [11]. Πήγαινε σε αποστολές παράδοσης ανθρωπιστικής βοήθειας σε περιοχές κοντά στην πρώτη γραμμή του μετώπου μαζί μας και με την hwv_ua [12]. Όταν τον ρωτούσαν γιατί το έκανε αυτό, ο Çîya απαντούσε πάντα: "Επειδή έχω χρόνο και μπορώ να είμαι χρήσιμος εδώ".
Ο Finbar δίδαξε στους άλλους να κοιτάζουν, να ακούν και να μαθαίνουν προσεκτικά - και εκτιμούσε το να βλέπει κανείς με τα ίδια του τα μάτια. Κινούνταν εύκολα σε έναν πολύπλοκο κόσμο, άνετα με διαφορετικούς ανθρώπους, με επάρκεια σε δύσκολες καταστάσεις και με ηρεμία μέσα στο χάος.
Ο Finbar ήταν δραστήριος και στην πατρίδα του. Στη γενέτειρά του, την κομητεία Mayo, συμμετείχε ενεργά στις διαμαρτυρίες κατά της κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου Shell to Sea[13].
Με τον δικό του τρόπο υπερασπίστηκε τις ακτές της πατρίδας του από τις εταιρείες που λεηλατούσαν. Με την ευαισθησία του, πολέμησε στη μάχη για τη Raqqa και έδειξε αλληλεγγύη σε όποιον συνάντησε στην επανάσταση της Rojava ενάντια στο Daesh και το τουρκικό καθεστώς. Με την αφοσίωσή του, αγκάλιασε και υπηρέτησε την ουκρανική αντίσταση όπως είναι.
Όταν επέλεξε να συμμετάσχει σε μια μονάδα μαζί με 3 συντρόφους μας, αρχίσαμε να τον υποστηρίζουμε με τον εξοπλισμό που χρειαζόταν.
Μπορείτε να διαβάσετε μια λέξη σχετικά με αυτό που δημοσιεύθηκε από το Екологічна Платформа [14].
Ήταν ένας βαθιά αφοσιωμένος σύντροφος που έβαζε πάντα τον αγώνα και την αγάπη του για τους άλλους πάνω απ' όλα- Ήταν αστείος, ευγενικός και αγαπούσε πλήρως και ανοιχτά.
Με τη στοχαστικότητα, την καλοσύνη και την αποφασιστικότητα του Finbar, συνεχίζουμε τον αγώνα μας.
Beir Bua ("Αρπάξτε τη νίκη")
Bakhmut Town: μια μπαλάντα, φόρος τιμής στους Finbar Cafferkey, Cooper Andrews και Dmytro Petrov
Oh come you who love freedom and a tale I’ll have you hear Of comrades who came to Ukraine, as foreign volunteers From Russia and America, Ireland and all around- And side by side, they fought and died, on the streets of Bakhmut town
I’ll sing of Finbar Cafferkey, from the island of Achill Who’d worked to save his native land from a pipeline built by Shell Who’d worked to rescue refugees who elsewise might be drowned And who fought out in Rojava but who fell in Bakhmut town
There was Cooper Andrews, who had come from Cleveland’s rusty shores Who’d gone out west to fight the fires , after fighting in the wars He worked build the people up and tear the powers down, And gave his life as freedom’s price that night in Bakhmut town
Dmitry was scholar, soldier, anarchist, and friend Born in the belly of the beast, he went where struggle went From Bolotnaya to Belarus, he faced the tyrants down And died a Russian rebel on the streets of Bakhmut town
When they last stepped up the street, a rifle in each hand beside them marched in grim array a stalwart, earnest band They held the line, to leave none behind, as shells fell all around And side by side they fought and died that night in Bakhmut town
Oh how the thunder of their guns shook the foeman’s heart Through furious fire and heavy odds, they played the hero’s part And many from Wagner bit the dust, and fed the hungry ground But before night passed, they’d breathed their last, and fell in Bakhmut town
They fought not for a nation, and they fought not for a state It was for people’s freedom that our friends went to their fate And for the day, long on the way, that all empires come down Those heroes came in freedom’s name and fell in Bakhmut town
Ελάτε εσείς που αγαπάτε την ελευθερία και μια ιστορία που θα σας πω να ακούσετε των συντρόφων που ήρθαν στην Ουκρανία, ως ξένοι εθελοντές Από τη Ρωσία και την Αμερική, την Ιρλανδία και από παντού... Και πλάι-πλάι, πολέμησαν και σκοτώθηκαν, στους δρόμους της πόλης Μπαχμούτ.
Θα τραγουδήσω για τον Finbar Cafferkey, από το νησί Achill ο οποίος δούλεψε για να σώσει την πατρίδα του από έναν αγωγό που κατασκεύασε η Shell. Που δούλεψε για να σώσει πρόσφυγες που αλλιώς θα μπορούσαν να πνιγούν. Και που πολέμησε στη Ροζάβα, αλλά έπεσε στην πόλη Μπαχμούτ...
Ήταν ο Cooper Andrews, που είχε έρθει από τις φτωχές ακτές του Cleveland... που είχε πάει στη Δύση για να πολεμήσει τις φωτιές, αφού πολέμησε στους πολέμους. Δούλεψε για να χτίσει τον κόσμο και να γκρεμίσει τις εξουσίες, Και έδωσε τη ζωή του ως τίμημα της ελευθερίας εκείνη τη νύχτα στην πόλη Μπαχμούτ.
Ο Ντμίτρι ήταν δάσκαλος, στρατιώτης, αναρχικός και φίλος. Γεννημένος στην κοιλιά του κτήνους, πήγε εκεί που πήγαινε ο αγώνας. Από την Μπολοτνάγια στη Λευκορωσία, αντιμετώπισε τους τυράννους. Και πέθανε ως Ρώσος επαναστάτης στους δρόμους της πόλης Μπαχμούτ.
Όταν ανέβηκαν για τελευταία φορά στο δρόμο, με ένα τουφέκι σε κάθε χέρι... Δίπλα τους βάδιζε σε αυστηρή παράταξη μια γερή, σοβαρή ομάδα... Κρατούσαν τη γραμμή, για να μην αφήσουν κανέναν πίσω, καθώς οι οβίδες έπεφταν παντού γύρω τους. Και πλάι-πλάι πολέμησαν και σκοτώθηκαν εκείνη τη νύχτα στην πόλη Μπαχμούτ.
Ω, πώς ο κεραυνός των όπλων τους συγκλόνισε την καρδιά του εχθρού... Μέσα από μανιασμένα πυρά και δύσκολες πιθανότητες, έπαιξαν το ρόλο του ήρωα. Και πολλοί από τους Βάγκνερ δάγκωσαν το χώμα και τάισαν την πεινασμένη γη. Αλλά πριν περάσει η νύχτα, άφησαν την τελευταία τους πνοή και έπεσαν στην πόλη Μπαχμούτ.
Δεν πολέμησαν για ένα έθνος, ούτε για ένα κράτος. Για την ελευθερία του λαού έφτασαν οι φίλοι μας στη μοίρα τους. Και για τη μέρα, που είναι μακριά, που όλες οι αυτοκρατορίες θα πέσουν... Αυτοί οι ήρωες ήρθαν στο όνομα της ελευθερίας και έπεσαν στην πόλη Μπαχμούτ.