Ο Howie Hawkins είναι συνταξιούχος εργάτης αποθήκης του συνδικάτου των Teamsters, υποψήφιος του Πράσινου Κόμματος των ΗΠΑ για τις Προεδρικές εκλογές του 2020 και οικοσοσιαλιστής. Μαζί με μια σειρά άλλων αριστερών, σοσιαλιστών, συνδικαλιστών και ακαδημαϊκών, βοήθησε πρόσφατα στη δημιουργία του Δικτύου Αλληλεγγύης στην Ουκρανία (ΗΠΑ). Ο Hawkins μίλησε στον Federico Fuentes για την πρωτοβουλία και τις προκλήσεις της οικοδόμησης αλληλεγγύης με την Ουκρανία, ενώ ταυτόχρονα αντιτίθεται στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.
Θα μπορούσατε να μας πείτε λίγα λόγια για το πώς και γιατί προέκυψε το Δίκτυο Αλληλεγγύης στην Ουκρανία και ποιος είναι ο βασικός στόχος του Δικτύου; Ποια πρακτική αλληλεγγύη σκοπεύει να πραγματοποιήσει το δίκτυο;
Το Δίκτυο Αλληλεγγύης για την Ουκρανία [1] ξεκίνησε σε μια συνάντηση στο συνέδριο Socialism 2022 [2] στο Σικάγο στις αρχές Σεπτεμβρίου. Συγκεντρωθήκαμε μετά από μια ομιλία με θέμα "Ουκρανία, αυτοδιάθεση και ιμπεριαλιστικός πόλεμος" από την Yuliya Yurchenko του Sotsialnyi Rukh [3] (Κοινωνικό Κίνημα), μιας δημοκρατικής σοσιαλιστικής οργάνωσης στην Ουκρανία. Αν και με πρωτοβουλία των σοσιαλιστών, συμφωνήσαμε να δημιουργήσουμε ένα ευρύτερο δίκτυο ανθρώπων για να υποστηρίξουμε τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του ουκρανικού λαού. Βασικός μας στόχος είναι να οικοδομήσουμε ηθική, πολιτική και υλική υποστήριξη στα εργατικά και κοινωνικά κινήματα για τον λαό της Ουκρανίας στην αντίστασή του στην εισβολή της Ρωσίας και στον αγώνα του για ανεξαρτησία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη. Θέλουμε να καλλιεργήσουμε δεσμούς μεταξύ των προοδευτικών εργατικών και κοινωνικών οργανώσεων στην Ουκρανία και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η δημόσια ενημέρωση αποτελεί άμεση προτεραιότητα. Θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τις αφηγήσεις σημαντικών τμημάτων της παλαιάς αριστεράς και του κινήματος ειρήνης στις Ηνωμένες Πολιτείες που έχουν αποφασίσει ότι αν οι ΗΠΑ στέλνουν όπλα στην Ουκρανία, πρέπει αυτομάτως να αντιταχθούν σε αυτή την υποστήριξη. Δεδομένης της κακόβουλης ιστορίας του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, αυτή η στάση μπορεί να είναι κατανοητή. Αλλά ένα συμπέρασμα που ταιριάζει σε όλους δεν δικαιολογείται χωρίς κριτική εξέταση κάθε σύγκρουσης. Θα αντιτάσσονταν αυτοί οι άνθρωποι στη στρατιωτική βοήθεια των ΗΠΑ προς τις αντιφασιστικές δυνάμεις στον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο επειδή προερχόταν από το ιμπεριαλιστικό κράτος των ΗΠΑ;
Ή στη στρατιωτική βοήθεια που έδωσαν οι ΗΠΑ στη Σοβιετική Ένωση στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο; Ή τα αμερικανικά όπλα και τις ειδικές δυνάμεις που έστειλαν οι ΗΠΑ στους Βιετμίνχ που αντιστάθηκαν στην ιαπωνική εισβολή κατά τη διάρκεια εκείνου του πολέμου; Στην περίπτωση της Ουκρανίας, το σπασμωδικό συμπέρασμα της μη παροχής βοήθειας από τις ΗΠΑ στον ουκρανικό εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα αποκαλύπτει μια αμερικανοκεντρική αποικιοκρατική νοοτροπία. Βλέπει τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό ως την αιτία αυτού που αποκαλούν "πόλεμο των ΗΠΑ διά αντιπροσώπου κατά της Ρωσίας". Καθιστά τους Ουκρανούς αόρατους. Αγνοούνται οι ουκρανικές απόψεις για τα αίτια του πολέμου και γιατί θέλουν όπλα για αυτοάμυνα, συμπεριλαμβανομένων των απόψεων των προοδευτικών συνδικαλιστικών, σοσιαλιστικών, αναρχικών, φεμινιστικών, ΛΟΑΤ και περιβαλλοντικών κινημάτων στην Ουκρανία.
Το Δίκτυο Αλληλεγγύης για την Ουκρανία θέλει να είναι μια φωνή στην αμερικανική αριστερά που αντιτίθεται σε όλους τους ιμπεριαλισμούς - τόσο τον ρωσικό όσο και τον αμερικανικό - και υποστηρίζει το δικαίωμα των ιστορικά αποικιοκρατούμενων και καταπιεσμένων εθνών, όπως η Ουκρανία, στην αυτοδιάθεση και στην αυτοάμυνα κατά της επίθεσης. Ανησυχούμε ότι εκείνοι στην αμερικανική αριστερά που αντιτίθενται στη βοήθεια προς την Ουκρανία και, από ορισμένες πλευρές, υποστηρίζουν ανοιχτά μια ρωσική νίκη, αποξενώνουν από την αριστερά τους προοδευτικούς και ειρηνόφιλους ανθρώπους στις ΗΠΑ και διεθνώς.
Ενώ η στρατιωτική και οικονομική υποστήριξη των ΗΠΑ προς την Ουκρανία έχει σήμερα ευρεία υποστήριξη στο πολιτικό κέντρο και την αριστερά, γρήγορα υποχωρεί στο Ρεπουμπλικανικό Κόμμα [4]. Η αμερικανική δεξιά θαυμάζει την αυταρχική διακυβέρνηση του Πούτιν και τις συντηρητικές χριστιανικές, εθνομηδενιστικές, πατριαρχικές, αντι-ομοφυλοφιλικές, αντι-τρανς και αρνητικές για την κλιματική αλλαγή πολιτικές και δηλώσεις του. Η αμερικανική βοήθεια προς την Ουκρανία θα αμφισβητηθεί από τη ρεπουμπλικανική πλειοψηφία στη Βουλή των Αντιπροσώπων όταν θα εξεταστεί ο επόμενος γύρος χρηματοδότησης, αργότερα φέτος.
Μέχρι το επόμενο φθινόπωρο, οι ακροδεξιοί " φιλειρηνικοί" υποψήφιοι, οι οποίοι θα κάνουν εκστρατεία για τη μείωση της βοήθειας προς την Ουκρανία και την ανακατεύθυνση των στρατιωτικών πόρων σε αποστολές στον Ειρηνικό εναντίον της Κίνας και σε αποστολές στα σύνορα του Μεξικού εναντίον των μεταναστών, είναι πιθανό να κερδίσουν έδαφος στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών. Ελπίζω ότι το Δίκτυο Αλληλεγγύης στην Ουκρανία θα έχει σημαντική επιρροή στη συζήτηση για την Ουκρανία στην πολιτική των ΗΠΑ με μια προοδευτική προοπτική που υποστηρίζει την αυτοδιάθεση της Ουκρανίας και αντιτίθεται τόσο στον ρωσικό όσο και στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.
Μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν όσοι στη δυτική αριστερά στέκονται αλληλέγγυοι στον ουκρανικό λαό είναι η αντιμετώπιση μιας κατάστασης στην οποία η δική μας άρχουσα τάξη υποστηρίζει φαινομενικά την Ουκρανία. Πώς βλέπετε τον πόλεμο και τον ρόλο των ΗΠΑ σε αυτόν; Πώς απαντάτε στην ιδέα ότι μια ρωσική ήττα σε αυτόν τον πόλεμο θα ενισχύσει τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό; Είναι δυνατόν να υποστηρίζετε την Ουκρανία και ταυτόχρονα να αντιτίθεστε στους στόχους των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ σε αυτόν τον πόλεμο;
Η Αριστερά είναι υπέρ της απελευθέρωσης της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων. Θα πρέπει να ξεκινήσουμε με την υποστήριξη των δικαιωμάτων του ουκρανικού λαού για αυτοδιάθεση και αυτοάμυνα απέναντι στην επιθετικότητα της Ρωσίας. Θα πρέπει να απορρίψουμε τη χρησιμοποίηση του ιμπεριαλιστικού πλαισίου του γεωπολιτικού ανταγωνισμού των μεγάλων δυνάμεων για να επιλέξουμε στρατόπεδο ανάμεσα σε αντίπαλα στρατόπεδα καπιταλιστικών κρατών. Η αντιιμπεριαλιστική θέση είναι να υποστηρίξουμε τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του ουκρανικού λαού ενάντια στον ρωσικό ιμπεριαλισμό.
Οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί μεταξύ καπιταλιστικών κρατών αναπόφευκτα εισχωρούν σε κάθε εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα σε αυτόν τον κόσμο του παγκόσμιου καπιταλισμού. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η αριστερά θα πρέπει να υποτάξει το δημοκρατικό αίτημα των Ουκρανών για εθνική απελευθέρωση στα συμφέροντα του ενός ή του άλλου ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου. Σημαίνει ότι πρέπει να υποστηρίξουμε την εθνική απελευθέρωση της Ουκρανίας ενάντια τόσο στον πρωτίστως στρατιωτικό ιμπεριαλισμό της Ρωσίας όσο και στον πρωτίστως οικονομικό ιμπεριαλισμό της Δύσης.
Ο ιμπεριαλισμός είναι ένα παγκόσμιο σύστημα αντίπαλων ιμπεριαλιστικών κρατών, όχι ένα σύστημα στο οποίο οι ΗΠΑ είναι η μόνη ιμπεριαλιστική δύναμη. Οι καμπιστές που υποστηρίζουν τη νίκη της Ρωσίας επί της Ουκρανίας ως υποτιθέμενου εντολοδόχου του αμερικανικού ιμπεριαλισμού, λένε ότι θα αποδυναμώσει τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Λένε ότι η αυτοδιάθεση της Ουκρανίας πρέπει να υποταχθεί στο στόχο της ήττας του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στην Ουκρανία από τη Ρωσία. Θεωρούν αντιιμπεριαλιστικό κάθε κράτος που βρίσκεται σε σύγκρουση με τις ΗΠΑ, ανεξάρτητα από το πόσο αυταρχικό, καπιταλιστικό ή ιμπεριαλιστικό είναι. Ζητούν έναν πολυπολικό κόσμο στον οποίο ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός θα περιοριστεί, γεγονός που υποτίθεται ότι ανοίγει χώρο για τη σοσιαλιστική ανάπτυξη.
Αυτός ο αναδυόμενος πολυπολικός κόσμος είναι στην πραγματικότητα μια επιστροφή σε έναν πολυπολικό ιμπεριαλιστικό κόσμο με ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που γεννούν πολέμους. Η υποστήριξη ενός αυταρχικού καπιταλιστικού και ιμπεριαλιστικού κράτους όπως η Ρωσία, δήθεν επειδή αποτελεί αντιιμπεριαλιστικό ανάχωμα στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό, δεν θα ανοίξει το δρόμο προς το σοσιαλισμό. Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός δεν θα ηττηθεί από άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ο λαός των ΗΠΑ θα πρέπει να απορρίψει τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Χρειάζεται μια διεθνής σοσιαλιστική αριστερά για να αντικαταστήσει τα καπιταλιστικά κράτη και το παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα με μια σοσιαλιστική πολυπολική συνεργασία και ισότητα μεταξύ των εθνών.
Τα αντι-αμερικανικά κράτη, όπως η Ρωσία, η Κίνα, το Ιράν και τα προσκείμενα σε αυτά κράτη, από τη Λευκορωσία μέχρι τη Συρία, μπορεί να έχουν λιγότερη δύναμη από τη συμμαχία ΗΠΑ/ΝΑΤΟ στην ιεραρχία των εθνικών κρατών. Αλλά και οι αντι-ΗΠΑ μεγάλες δυνάμεις επίσης συνεργάζονται με τις ΗΠΑ/ΝΑΤΟ στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα που εκμεταλλεύεται και κυριαρχεί στα πιο αδύναμα έθνη του κόσμου. Ο παγκόσμιος ιμπεριαλισμός είναι ένα πολυμερές, πολυπολικό σύστημα τόσο ανταγωνισμού όσο και συνεργασίας μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών. Οι μεγαλύτερες αντι-αμερικανικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, όπως η Ρωσία και η Κίνα, μοιράζονται τη διαχείριση του παγκόσμιου καπιταλισμού με τα δυτικά ιμπεριαλιστικά έθνη μέσω πολυεθνικών θεσμών όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, όπου προωθούν από κοινού τη νεοφιλελεύθερη λιτότητα, την απορρύθμιση και τις ιδιωτικοποιήσεις, και στη Σύμβαση-Πλαίσιο του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή, όπου τάχθηκαν από κοινού υπέρ της μη δέσμευσης για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου της μη αποζημίωσης των ζημιών που σχετίζονται με το κλίμα και της ιδιωτικοποίησης της ατμόσφαιρας της Γης μέσω των κεφαλαιαγορών άνθρακα και αντισταθμιστικών προϊόντων.
Η υποστήριξή μας στη στρατιωτική, οικονομική και ανθρωπιστική βοήθεια για τον πόλεμο στρατιωτικής και πολιτικής αντίστασης του ουκρανικού λαού δεν πρέπει να σημαίνει πολιτική υποστήριξη του αμερικανικού ιμπεριαλισμού ή της κυβέρνησης του Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Θα πρέπει να δώσουμε την πολιτική μας υποστήριξη στα προοδευτικά κινήματα των σοσιαλιστών, αναρχικών, φεμινιστριών/φεμινιστών, ΛΟΑΤ ατόμων, περιβαλλοντολόγων και συνδικαλιστών στην Ουκρανία που μάχονται τόσο τον ρωσικό όσο και τον δυτικό ιμπεριαλισμό, καθώς και τις νεοφιλελεύθερες και αυταρχικές πολιτικές της κυβέρνησης Ζελένσκι.
Όσο η Ουκρανία παλεύει για την εθνική της απελευθέρωση, ο ταξικός αγώνας για οικονομική δικαιοσύνη και οι κοινωνικοί αγώνες ενάντια στην καταπίεση των εθνικών μειονοτήτων, των γυναικών και των ΛΟΑΤ, καθώς και ενάντια στην περιβαλλοντική υποβάθμιση, θα υποχωρούν αναπόφευκτα σε σχέση με τον πολύ-ταξικό αγώνα για την εθνική απελευθέρωση. Η εθνική απελευθέρωση αποτελεί προϋπόθεση για την όξυνση των ταξικών και κοινωνικών αγώνων από τα κάτω από τους εκμεταλλευόμενους και καταπιεσμένους στην Ουκρανία.
Η εθνική απελευθέρωση της Ουκρανίας δεν θα ενισχύσει αναγκαστικά τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Εξαρτάται από το πώς θα την αξιοποιήσουν οι Ουκρανοί και όλοι όσοι είμαστε αλληλέγγυοι μαζί τους. Οι Ουκρανοί που οργάνωσαν τον πόλεμο του λαού τους με μαζική συμμετοχή τόσο στη στρατιωτική όσο και στην πολιτική αντίσταση στη ρωσική εισβολή αναπτύσσουν την εμπειρία και το αίσθημα ενδυνάμωσης που μπορούν να χρησιμοποιήσουν για να αντισταθούν στον δυτικό οικονομικό ιμπεριαλισμό καθώς και στην εγχώρια αντίδραση. Μια ήττα του ρωσικού ιμπεριαλισμού θα είναι ήττα για την αλληλοσυνδεόμενη δομή του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού και αποτρεπτικός παράγοντας για άλλους επίδοξους επιτιθέμενους. Μια νίκη για την Ουκρανία θα ανοίξει δυνατότητες για προοδευτικούς ταξικούς και κοινωνικούς αγώνες ενάντια στο ίδιο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα που πολεμάμε και εμείς στην χώρα μας. Τα προοδευτικά κινήματα στην Ουκρανία είναι ξεκάθαρα, ότι οι προοπτικές τους είναι πολύ καλύτερες κάτω από την ελλιπή αλλά σχετικά ανοιχτή δημοκρατία της Ουκρανίας παρά κάτω από τη βίαια καταπιεστική κυριαρχία της Ρωσίας. Η διεθνής αλληλεγγύη για την εθνική απελευθέρωση της Ουκρανίας βοηθάει όλους μας να προχωρήσουμε προς έναν κόσμο σοσιαλιστικής δημοκρατίας.
Αυτή η πρόκληση της υποστήριξης της Ουκρανίας και της ταυτόχρονης εναντίωσης στον ιμπεριαλισμό του ΝΑΤΟ παρουσιάζεται ίσως πιο έντονα με το ζήτημα της προμήθειας όπλων στην Ουκρανία. Πώς βλέπετε αυτό το ζήτημα; Πώς μπορεί κάποιος να είναι ταυτόχρονα κατά του πολέμου και ταυτόχρονα να υποστηρίζει την αποστολή όπλων σε μια εμπόλεμη ζώνη; Δεν είναι η βιομηχανία όπλων που επωφελείται περισσότερο από αυτόν τον πόλεμο όσο περισσότερο τραβάει σε μάκρος;
Αν λέτε ότι υποστηρίζετε το δικαίωμα της Ουκρανίας στην αυτοδιάθεση, αλλά αντιτίθεστε στην αποστολή των όπλων που χρειάζονται για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους, δεν υποστηρίζετε πραγματικά την αυτοδιάθεση της Ουκρανίας. Υποστηρίζετε τον αφοπλισμό της Ουκρανίας και την επαναποικιοποίηση της Ουκρανίας από τη Ρωσία. Θα πρέπει να είμαστε κατά των επιθετικών πολέμων, αλλά όχι κατά της ένοπλης αυτοάμυνας απέναντι σε μια τέτοια επίθεση. Πρέπει να κάνουμε διάκριση μεταξύ της βίας του καταπιεστή και της αντεπίθεσης του καταπιεσμένου. Η βιομηχανία όπλων επωφελείται από κάθε πόλεμο. Αλλά θα ήταν ηθική χρεοκοπία να πούμε ότι η Ουκρανία δεν αξίζει την αυτοδιάθεση επειδή οι κατασκευαστές όπλων βγάζουν κέρδη.
Στις ΗΠΑ, θα πρέπει να υποστηρίξουμε την αμερικανική στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία την ίδια στιγμή που κάνουμε εκστρατεία ενάντια στον αμερικανικό μιλιταρισμό και ιμπεριαλισμό. Υπάρχουν πολλές φιλειρηνευτικές πολιτικές για τις οποίες η αμερικανική αριστερά και το κίνημα ειρήνης θα έπρεπε να κάνουν εκστρατεία, ξεκινώντας ίσως με την εθνικοποίηση των εταιρειών όπλων υπό δημοκρατικό έλεγχο, ώστε να αφαιρεθούν τα κέρδη από τον πόλεμο και να εξαλειφθούν οι δωρεές της βιομηχανίας όπλων στις προεκλογικές εκστρατείες και η άσκηση πίεσης για η ολοένα και μεγαλύτερη αύξηση των στρατιωτικών δαπανών.
Για να συρρικνωθεί η αγορά για τα κέρδη της βιομηχανίας όπλων, θα πρέπει να απαιτήσουμε βαθιές περικοπές στις στρατιωτικές δαπάνες, ριζική μείωση των πωλήσεων όπλων στο εξωτερικό και σταδιακή κατάργηση των περισσότερων από 800 στρατιωτικών βάσεων των ΗΠΑ στο εξωτερικό. Θα πρέπει να απαιτήσουμε τον τερματισμό της υποστήριξης των ΗΠΑ σε αυταρχικά καθεστώτα, όπως η δικτατορία στην Αϊτή, και στους πολέμους και τις κατοχές των υπο-ιμπεριαλιστικών συμμάχων, συμπεριλαμβανομένων των Σαουδαράβων και των Εμιράτων στην Υεμένη, των Μαροκινών στη Δυτική Σαχάρα και των Ισραηλινών στα Παλαιστινιακά εδάφη.
Το εκβιαστικό πυρηνικό παιχνίδι της Ρωσίας στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας θα πρέπει να ωθήσει τον πυρηνικό αφοπλισμό στην κορυφή της ατζέντας των ΗΠΑ και του κόσμου. Θα πρέπει να απαιτήσουμε από τις ΗΠΑ να σταματήσουν τον αποσταθεροποιητικό εκσυγχρονισμό των πυρηνικών τους όπλων, να δεσμευτούν ότι δεν θα κάνουν πρώτη χρήση και να επιδιώξουν άμεσες συνομιλίες με τη Ρωσία για την αποκατάσταση και ανανέωση των συνθηκών για την αντιβαλλιστική πυραυλική προστασία (ABM), τις συμβατικές δυνάμεις στην Ευρώπη (CFE), τις πυρηνικές δυνάμεις μέσου βεληνεκούς (INF), τους ανοικτούς ουρανούς και τη μείωση των στρατηγικών όπλων (START). Θα πρέπει να απαιτήσουμε από τις ΗΠΑ να ξεκινήσουν επιθετική διπλωματία για τον αμοιβαίο αφοπλισμό μεταξύ όλων των πυρηνικών κρατών, ώστε να συμμορφωθούν όλα με τη νέα Συνθήκη για την Απαγόρευση των Πυρηνικών Όπλων (TPNW).
Θα πρέπει επίσης να υποστηρίξουμε το αίτημα της ουκρανικής αριστεράς για τη διαγραφή των άδικων εξωτερικών χρεών που οφείλει η Ουκρανία στο ΔΝΤ και τις δυτικές τράπεζες και να επεκτείνουμε αυτή την εκστρατεία σε γενικευμένα αιτήματα για διεθνή δικαιοσύνη για το χρέος και αποζημιώσεις για τις ζημιές στον Παγκόσμιο Νότο από την αποικιοκρατία, τη νεοαποικιοκρατία και την κλιματική αλλαγή.
Με τόσα πολλά που πρέπει να γίνουν για την ειρήνη και τον αφοπλισμό, είναι απογοητευτικό ότι η πιο έντονη εκστρατεία από ένα σημαντικό τμήμα του αμερικανικού κινήματος ειρήνης είναι για τη διακοπή των αμερικανικών όπλων προς την Ουκρανία, η οποία δεν θα σταματήσει τον επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας.
Η δήλωση του USN έχει ως εξής: "Είναι επείγον να τερματιστεί αυτός ο πόλεμος το συντομότερο δυνατό. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την επιτυχία της αντίστασης της Ουκρανίας στην εισβολή της Ρωσίας. Η Ουκρανία διεξάγει έναν νόμιμο πόλεμο αυτοάμυνας, πράγματι έναν πόλεμο για την επιβίωσή της ως έθνος. Η έκκληση για "ειρήνη" αφηρημένα δεν έχει νόημα υπό αυτές τις συνθήκες". Αυτό σημαίνει ότι το Δίκτυο βλέπει μια στρατιωτική νίκη ως τη μόνη πιθανή έκβαση που είναι ευνοϊκή για τους Ουκρανούς; Τι γίνεται αν αυτό δεν είναι δυνατό; Δεν θα έπρεπε η αριστερά να κάνει εκστρατεία για διαπραγματεύσεις ως μέσο για να τερματιστεί ο πόλεμος το συντομότερο δυνατό; Ποιο ρόλο, αν υπάρχει, βλέπετε για τη διπλωματία και τις διαπραγματεύσεις;
Το Δίκτυο Αλληλεγγύης στην Ουκρανία υποστηρίζει την ουκρανική αντίσταση και πιστεύει ότι εναπόκειται στους Ουκρανούς να καθορίσουν τι σημαίνει τελικά η νίκη γι' αυτούς. Δεν είμαστε αντίθετοι στη διπλωματία και τις διαπραγματεύσεις. Είμαστε αντίθετοι με τις ΗΠΑ που διαπραγματεύονται μια διευθέτηση με τη Ρωσία πάνω από τα κεφάλια των Ουκρανών.
Η έκκληση για διαπραγματεύσεις που ακούμε στις ΗΠΑ από τους καμπιστές και ορισμένους ειρηνιστές είναι στην πραγματικότητα μια έκκληση προς τις ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν τη βαρύτητα της στρατιωτικής και οικονομικής τους βοήθειας για να εξαναγκάσουν την Ουκρανία να αποδεχτεί μια άδικη ειρήνη βασισμένη σε παραχωρήσεις ουκρανικών εδαφών στη Ρωσία. Η πιο εξέχουσα υποστηρίκτρια αυτής της θέσης στο ειρηνευτικό κίνημα των ΗΠΑ, η Medea Benjamin του Code Pink, λέει ότι η Ουκρανία δεν θα κερδίσει ποτέ πίσω όλα τα εδάφη της στα κατεχόμενα από τη Ρωσία εδάφη και επομένως μια συμφωνία "γη έναντι ειρήνης" είναι ο μόνος τρόπος για να σταματήσει ο πόλεμος. Αυτή η έκκληση για μια διευθέτηση "γη έναντι ειρήνης" είναι μια έκκληση για το διαμελισμό της Ουκρανίας μεταξύ του αμερικανικού και του ρωσικού ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου.
Οι Ουκρανοί δεν το δέχονται. Οι μηνιαίες δημοσκοπήσεις του Διεθνούς Ινστιτούτου Κοινωνιολογίας του Κιέβου σχετικά με το αν η Ουκρανία θα πρέπει να αποδεχθεί έναν ειρηνευτικό διακανονισμό που παραχωρεί εδάφη στη Ρωσία δείχνουν σταθερά συντριπτική αντίθεση. Η δημοσκόπηση του Δεκεμβρίου [5] δείχνει ότι το 85% των Ουκρανών αντιτίθεται και μόνο το 8% υποστηρίζει την παραχώρηση εδαφών στη Ρωσία με αντάλλαγμα την ειρήνη.Το τρέχον ειρηνευτικό σχέδιο 10 σημείων της Ουκρανίας [6] απαιτεί την αποχώρηση της Ρωσίας από όλα τα κατεχόμενα εδάφη. Η Ρωσία υποστηρίζει ότι είναι έτοιμη να διαπραγματευτεί, αλλά και ότι τα κατεχόμενα από τη Ρωσία εδάφη είναι αδιαπραγμάτευτα [7]. Έτσι και οι δύο πλευρές συνεχίζουν να μάχονται για περισσότερα εδάφη για να ενισχύσουν τις θέσεις τους σε κάποιες μελλοντικές διαπραγματεύσεις.
Μιλώντας για τον εαυτό μου και όχι για το Δίκτυο Αλληλεγγύης στην Ουκρανία, επειδή δεν το έχουμε συζητήσει, πιστεύω ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ θα πρέπει να επιδιώξουν διαπραγματεύσεις με τη Ρωσία για πανευρωπαϊκές ρυθμίσεις ασφαλείας που θα μπορούσαν να αποτελέσουν το υπόβαθρο για μια δίκαιη και διαρκή ειρήνη στην Ουκρανία. Οι ΗΠΑ προσπαθούσαν να διαπραγματευτούν [8] τέτοιες αμοιβαίες υποθέσεις ασφάλειας ως απάντηση στο τελεσίγραφο της Ρωσίας τον Δεκέμβριο του 2021, σύμφωνα με το οποίο το ΝΑΤΟ έπρεπε να συμφωνήσει γρήγορα να αποσυρθεί στα επίπεδα των στρατιωτικών αναπτύξεων του 1997 που είχε πριν επεκταθεί ανατολικά, αλλιώς - το "αλλιώς" είναι το τι θα μπορούσαν να κάνουν τα περίπου 150.000 ρωσικά στρατεύματα που έχουν συγκεντρωθεί στα σύνορα της Ουκρανίας.
Οι ΗΠΑ θα πρέπει να προσφερθούν δημόσια και δραστικά για την επανέναρξη των συνομιλιών με τη Ρωσία σχετικά με ένα αμοιβαίο πλαίσιο ασφάλειας. Αν οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η Ρωσία μπορούσαν να συμφωνήσουν σε αμοιβαία πλαίσια ασφαλείας, τα οποία σίγουρα θα περιλάμβαναν την ανανέωση των συνθηκών για τα συμβατικά και τα πυρηνικά όπλα που ανέφερα προηγουμένως, αυτό θα μπορούσε να δώσει στον Πούτιν έναν πολιτικά αποδεκτό τρόπο για να αποχωρήσει η Ρωσία από την Ουκρανία, υποστηρίζοντας ότι οι στόχοι ασφαλείας του έχουν επιτευχθεί.
Η θέση σας δεν υποστηρίζεται από όλους τους ηγέτες του Πράσινου Κόμματος. Τι μπορείτε να μας πείτε για τη συζήτηση σχετικά με την Ουκρανία εντός του Κόμματος των Πρασίνων και την επίσημη θέση του κόμματος;
Το Πράσινο Κόμμα των ΗΠΑ είναι διχασμένο για την Ουκρανία, όπως και η υπόλοιπη αμερικανική αριστερά. Το κόμμα φαίνεται να είναι διχασμένο ακριβώς στη μέση σε αυτό το σημείο. Ένα ψήφισμα που ζητούσε τη διακοπή των όπλων προς την Ουκρανία, τον τερματισμό των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και τις διαπραγματεύσεις, εγκρίθηκε από την Εθνική Επιτροπή τον Οκτώβριο με ψήφους 48-44 και 8 αποχές [9] . Το ψήφισμα δεν ζητούσε την αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων ούτε υποστήριζε το δικαίωμα της Ουκρανίας στην αυτοδιάθεση. Το κείμενο και τα συνοδευτικά έγγραφα έτειναν σε μεγάλο βαθμό προς τις ρωσικές αφηγήσεις, όπως ότι οι ΗΠΑ διεξάγουν έναν πόλεμο δι' αντιπροσώπου με τη Ρωσία, ότι η Ουκρανία χάνει τον πόλεμο και ότι τα χρηματοδοτούμενα από τις ΗΠΑ βιολογικά εργαστήρια δημόσιας υγείας στην Ουκρανία παράγουν βιολογικά όπλα.
Οι συντάκτες του ψηφίσματος υποστήριξαν ότι η Ουκρανία είναι ένα καθεστώς μαριονέτα που οι ΗΠΑ μπορούν να εξαναγκάσουν να συμβιβαστεί για να πετύχουν μια ειρηνευτική συμφωνία με τη Ρωσία. Μερικοί υποστηρικτές του ψηφίσματος υποστήριξαν ανοιχτά την κατάληψη της Ουκρανίας από τη Ρωσία. Κάποιοι είπαν ότι η εναντίωση στον αμερικανικό ιμπεριαλισμό έχει προτεραιότητα έναντι της υποστήριξης της αυτοδιάθεσης της Ουκρανίας. Στη μεγαλύτερη ομάδα υποστηρικτών απλώς άρεσε η ιδέα των διαπραγματεύσεων, αν και κανένας δεν παρουσίασε ένα εύλογο σενάριο για το πώς οι διαπραγματεύσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μια δίκαιη και βιώσιμη ειρήνη. Άλλοι ήταν δογματικοί ειρηνιστές που αντιτίθενται στα όπλα σε οποιονδήποτε, οπουδήποτε και οποτεδήποτε, ακόμη και για αυτοάμυνα - κάτι που είναι εύκολο να το λες από προνομιακή θέση στις ΗΠΑ, όπου δεν πέφτουν βόμβες.
Οι αντίπαλοι του ψηφίσματος υποστήριξαν ότι οι Πράσινοι θα πρέπει να καταδικάσουν την επιθετικότητα της Ρωσίας, να απαιτήσουν την αποχώρηση των ρωσικών στρατευμάτων και να υποστηρίξουν τη στρατιωτική, οικονομική και ανθρωπιστική βοήθεια των ΗΠΑ για την αυτοάμυνα και την επιβίωση της Ουκρανίας. Πολλοί από όσους ψήφισαν κατά του ψηφίσματος ήταν τρομοκρατημένοι από τον επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας και αντιδρούσαν στο ότι οι Πράσινοι την υποστήριζαν με πλάγιο τρόπο. Οι αντιτιθέμενοι (στο ψήφισμα) υποστήριξαν ότι η διακοπή των όπλων προς την Ουκρανία και ο τερματισμός των κυρώσεων κατά της Ρωσίας δεν θα σταματούσε τον πόλεμο και απλώς θα ενθάρρυνε τη Ρωσία να συνεχίσει την κατάληψη της Ουκρανίας. Οι αντιτιθέμενοι κάλεσαν επίσης τους Πράσινους να ενημερωθούν για τις απόψεις και τις εκκλήσεις αλληλεγγύης των Ουκρανών, οι οποίοι δεν ερωτήθηκαν από τους συντάκτες του ψηφίσματος της Επιτροπής Δράσης για την Ειρήνη του Κόμματος των Πρασίνων (GPAX). Οι αντιτιθέμενοι κοινοποίησαν κείμενα και βίντεο από ουκρανικά και άλλα ευρωπαϊκά Πράσινα κόμματα, από Ουκρανές σοσιαλίστριες, φεμινίστριες, περιβαλλοντολόγους και συνδικαλίστριες, καθώς και από Ρωσίδες αριστερές αντιπολεμικές και φεμινίστριες.
Οι Πράσινοι και η ευρύτερη Αριστερά στις ΗΠΑ, όπως και οι Αμερικανοί γενικά, έχουν επικεντρωθεί εσωστρεφώς στις εσωτερικές υποθέσεις και δεν είναι καλά ενημερωμένοι για τις διεθνείς υποθέσεις. Η αριστερά μόλις τώρα αρχίζει να μαθαίνει για την ιστορία και τη σύγχρονη φύση της Ουκρανίας, της Ρωσίας και άλλων μετασοβιετικών χωρών. Μόλις τώρα αρχίζει να παλεύει με τις ανεπάρκειες των παλαιών θεωριών του ιμπεριαλισμού που προέρχονται από τον Ψυχρό Πόλεμο και τις εποχές του μονοπολισμού για την μεταβαλλόμενη δομή και δυναμική του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού σήμερα σε έναν όλο και πιο πολυπολικό κόσμο. Η κρίση στην Ουκρανία πυροδότησε μια συζήτηση για τα ζητήματα αυτά, που μόλις άρχισε.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
[1] https://linktr.ee/ukrainesolidaritynetwork
[2] https://socialismconference.org/schedule/
[4] https://www.washingtonpost.com/politics/2023/01/11/republicans-aid-ukraine-poll/
[5] https://www.kiis.com.ua/?lang=eng&cat=reports&id=1167&page=2
[6] https://www.aljazeera.com/news/2022/12/28/what-is-zelenskyys-10-point-peace-plan
[7] https://www.aljazeera.com/news/2022/12/27/russias-lavrov-issues-ultimatum-to-ukraine-for-your-own-good
[8] https://novaramedia.com/2022/10/17/no-the-west-didnt-halt-ukraines-peace-talks-with-russia/
[9] https://secure.gpus.org/cgi-bin/vote/propdetail?pid=1113